Een Nederlandse camping is een petitie gestart om een geplande verhoging van de toeristenbelasting tegen te houden. De ondernemer wil voorkomen dat kampeerders extra moeten betalen per nacht in zijn gemeente. Het initiatief komt op gang nu gemeenten hun begrotingen vaststellen. Reden is de vrees voor hogere prijzen en minder boekingen in het hoogseizoen.
Camping wil belastingstop
De campingeigenaar stelt dat de verhoging direct doorwerkt in de overnachtingsprijs. Een camping rekent toeristenbelasting per persoon per nacht en draagt die af aan de gemeente. Hogere tarieven maken vakanties duurder voor gezinnen. Dat kan boekingen naar goedkopere regio’s verschuiven.
De petitie vraagt de gemeenteraad om de stijging te pauzeren of te beperken. Het doel is tijd te winnen voor overleg met ondernemers. De initiatiefnemer wil heldere onderbouwing van de kosten van toerisme. Ook vraagt hij om een effectanalyse voor de lokale economie.
De actie richt zich op besluitvorming tijdens de begrotingsronde. In die periode stellen gemeenten belastingverordeningen vast. Daarna geldt het tarief voor het volgende jaar. Ondernemers hebben in deze fase nog invloed via inspraak en zienswijzen.
Gemeenten verhogen toeristenheffing
Steeds meer gemeenten verhogen de toeristenbelasting om extra inkomsten te krijgen. De heffing is een gemeentelijke belasting op overnachtingen en valt onder de Gemeentewet. Het geld vloeit in de algemene middelen, dus het is niet verplicht om het aan toerisme uit te geven. Dat leidt regelmatig tot debat met ondernemers.
Grote steden gingen eerder al omhoog, met Amsterdam als bekend voorbeeld. Daar zijn hotelovernachtingen sinds 2024 zwaarder belast, wat nationaal aandacht trok. Toeristenbelasting wordt vaak uitgebreid naar campings, B&B’s en vakantieparken. Voor kampeerbedrijven weegt elke euro per nacht relatief zwaar.
De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) wijst erop dat lokale lasten nodig zijn voor voorzieningen. Denk aan afval, handhaving en druk op de openbare ruimte. Ondernemers benadrukken daartegenover hun bijdrage via werkgelegenheid en investeringen. De balans tussen inkomsten en toeristische kwaliteit staat centraal.
Wat de wet toelaat
De toeristenbelasting is geregeld in artikel 224 van de Gemeentewet. De gemeenteraad stelt jaarlijks een verordening vast met het tarief en de reikwijdte. Ondernemers innen de belasting bij de gast en dragen deze af. Dit heet een afdrachtsverplichting en stelt administratieve eisen.
Een gemeente mag verschillende tarieven hanteren, bijvoorbeeld per nacht of per percentage van de prijs. Ook kan er onderscheid zijn tussen soorten verblijf, zoals hotel of camping. Een tarief moet wel redelijk en verdedigbaar zijn. Te grote sprongen kunnen tot politieke weerstand leiden.
Ondernemers kunnen formeel reageren via inspraak en zienswijzen bij de begroting. Daarna blijft bezwaar vooral nog op uitvoering mogelijk, niet op het beleid zelf. Brancheorganisaties zoals Hiswa-Recron adviseren tijdig overleg met gemeenten. Zo kunnen tariefkeuzes en vrijstellingen beter worden afgewogen.
Toeristenbelasting is een gemeentelijke heffing op overnachtingen; de ondernemer int het bij de gast en draagt het af aan de gemeente.
Gevolgen voor mkb-recreatie
Voor het mkb in de recreatiesector tikt een verhoging snel aan. Campings werken met seizoenen en prijsgevoelige gasten. Een extra euro per nacht kan voor gezinnen het verschil maken. Dat remt bezetting buiten het hoogseizoen.
Hogere lokale lasten drukken de marge van kleine ondernemers. Zij kunnen de heffing niet altijd volledig doorberekenen. Zeker niet als omliggende gemeenten lagere tarieven hebben. Concurrentie tussen regio’s speelt daarbij mee.
De impact reikt verder dan alleen campings. Ook horeca, verhuurders en attracties merken minder bestedingen. Werkgevers in toeristische regio’s waarschuwen voor seizoensbanen die onder druk komen. Dit raakt ook regionale overheden die inzetten op leefbaarheid en spreiding van bezoekers.
Oplossingen en overleg nodig
Ondernemers vragen om voorspelbaar en gematigd beleid. Mogelijke opties zijn plafonds per nacht of lagere tarieven voor campings. Ook kan een deel van de opbrengst worden geoormerkt voor toeristische voorzieningen. Dat vergroot draagvlak bij bedrijven en bewoners.
Hiswa-Recron pleit voor tijdig overleg en maatwerk per regio. In kust- en natuurgebieden zijn de effecten anders dan in steden. Differentiatie per seizoen kan drukte sturen zonder de prijs te hard te verhogen. Zo blijft de bestemming betaalbaar voor gezinnen.
De gemeenteraad beslist uiteindelijk over het tarief. Goed onderbouwde cijfers en impactanalyses helpen bij die keuze. De petitie wil dat gesprek op gang brengen voor het nieuwe jaar. Daarmee komt het belang van ondernemen en lokale financiën samen op de agenda.